Ara aka Sydney official blog

Dzisiaj nie o muzyce, festiwalach czy świnkach morskich, ale o filmie. Po powrocie z kolarskiej przejażdżki w burzy, postanowiłem spróbować po raz drugi podejść do filmu o tytule “Źródło“.

Troche się bałem tej pozycji, ze względu na wcześniejsze, dobre, ale “ryjące” maksymalnie - Pi, również reżyserii Darrena Aronofsky’ego.

Temat nie jest łatwy - odwieczne pytanie czym jest śmierć, jak z nią wygrać, czy w ogóle można ? Reżyser pokazuje trzy historie. Główna, w której bohater poszukuje lekarstwa dla umierającej żony (ciepłej Raichel Weisz) - zmiękcza maksymalnie.

Epizody łączy symbol - drzewo, będące tytułowym Źródłem, dającym niejako odpowiedź, wskazówkę …

Gorąco polecam, tą lekko psychodeliczną, smutną opowieść.

5/5

Muszę się przyznać, że pisząc ostatniego posta ciekawość wzięła górę i mimo późnej, bardzo późnej pory nowego Mobiego przesłuchać musiałem

Rano trza było wstać do pracy na 12 godzin robót w kamieniołomach, mimo to nie żałowałem kliknięcia w Winampie PLAY.

Wcześniej czytałem kilka opinii pojedyńczych tracków z albumu na jutubie i dobrze, że podchodze sceptycznie do takich wypowiedzi, gdyż zniechęcały do odsłuchania krążka. A to byłby błąd.

Więcej »

Mobiego lubimy nie od dzisiaj. Cieszy mnie fakt, że wyszedł nowy jego album i stawiam stówe, że znowu będzie cholernie dobry. Krążek nosi tytuł “Wait for me”,a z okładki spogląda na ksieżyc znany z klipów producenta ludzik nie z naszej planety. Sam cover już sugeruje, że materiał będzie smutny jak większość rzeczy wydanych przez tego łysawego Pana. Ale właśnie za to go kocham !

Obiecuje napisać recke po przesłuchaniu nowego albumu, tymczasem by pobudzić Wasz apetyt,  mistrzowskie Porcelain.

“In my dreams I’m dying all the time
As I wake its kaleidoscopic mind
I never meant to hurt you
I never meant to lie
So this is goodbye
This is goodbye

Przeglądając ostatnio w internecie ciekawe artykuły, natrafiłem na temat , który w dużej części mnie samego się tyczy (bardziej pasowałaby tu forma przeszła) - a mianowicie wszechobecny w naszym kraju alkoholowy KAC.

Każdy z nas słyszał dziesiątki cudownych sposobów na pozbycie się alkoholowego zatrucia, najczęsciej od swoich alkoholowych mentorów, którzy defakto po libacjach wyglądają najsłabiej No i otóż to ! Czy istnieje jakis sprawdzony, skuteczny, prawdziwy sposób na uniknięcie skutków walki z butelką magicznego trunku ?

Więcej »

9-7go sierpnia w Płocku (niedaleko naszej stolicy) odbędzie się kolejna edycja “Festiwalu świata niezależnego” jakim jest właśnie muzyczna rzeka.  Impreza ta rzuca na kolana pod każdym względem, dla mnie głównym atutem jest Line up, niebanalny, nieprzypominający żadnych innych festivali, które ostatnimi czasy różnią się tylko logo i nazwą (wyłączając Spring Sequence oczywiście ). W sierpniu na Audio River zagrają następujące gwiazdy :

Richie Hawtin | Ulrich Schnauss live | The Whip live | Zoot Woman live | Moderat (Modeselektor + Apparat + Pfadfinderei) | Telefon Tel Aviv live | James Holden | Chase & Status ft. MC Rage | Crazy P live | Daniel Bell live | Caspa & Rusko ft. MC Rod Azlan | Gui Boratto live | Dirtyphonics live | Radio Slave | Ewan Pearson | Seba & Paradox feat. Robert Manos | Raz Ohara And The Odd Orchestra live | Joris Voorn | MyMy live | Silent Witness | Efdemin live | Shed live | Mistabishi | The Mole live | Dub FX

W line upie wytłuściłem artystów, dla których postaram się tam pojawić. Szczególnie Apparat, którego męcze w playerze od roku. Osobom, które pierwsze słyszą o tym panu obowiązkowo polecam album Walls z naciskiem na numery Arcadia, Fractales, czy boskie Over and Over again.

Holdena czy Hawtina raczej przedstawiać nie trzeba , Ohara and the orchestra wydawali razem z apparatem, m.in własnie w kawałku o którym pisałem wyżej (Over and over).

Drugim dużym plusem tego wydarzenia jest cena! Za 2dniowy festival przyjdzie nam zapłacić 70 plnów, za co na innych imprezach dostalibysmy piwko i zimną kiełbaskę. Także naprawdę warto !

W przerwie po nocnych szaleństwach siły będzie można regenerować uczestnicząc w innych artystycznych atrakcjach kinowych czy teatralnych.  Ostatnio pojawił się też konkurs dla młodych, zdolnych w którym nagrodą główną jest możliwość zagrania na tej imprezie.

Więcej info @   www.audioriver.pl

Apparat - Over and Over again

Długo czekałem na powrót starego stylu Pezeta. Nowy album tytułem -

“Muzyka Emocjonalna“, zachęcił mnie do sprawdzenia co tam Pezio stworzył.

Cały album ma trzynaście tracków, pechowych?

Zaczynam :

Pierwszy kawałek - “Noc i dzień (Remix)“, gdzie gościnnie udziela się brat Pezeta - Małolat, już samymy bitem jak i tłem - ciekawym, można powiedzieć nawet ambientowym “fxp”. Troche mi przeszkadzają te Clapy nie wiem czemu. Głos Małolata jak i flow zawsze mi sie podobały, może nawijać o niczym jak na swoim albumie, o sąsiadach czy koksie, a i tak dam głośniej volume.

Dwójka - “W moim mieście” - Refleksyjnie od samego początku… i już koniec, kawałek tylko 2 minuty, a szkoda.

Numer 3 - “Źrenice” - “chciałbym z tobą pójść, lecz nie umiem stawiać kroków” - i kilka innych linijek o tym jaki to jestem twardy, zimny i zniszczony przez ten świat. Dobry ! Lubie takie

IV - ” Widzę Jej obraz” - kawałek chyba o straconych szansach i przeznaczeniu. “Nie chcę, żeby wyszła” - chyba jednak mimo wszystko “wyszła” na zawsze.

V - “Ciemno” - Znów ciężkie życie, jaki bym chciał być, a jaki jestem naprawde. Lubie jak Pezet buduje wersy i akcje, szczególnie w takich kawałkach jak ten to czuje. Mimo wszystko jak na piąty track z albumu , to na razie za mało tekstu a za dużo bębenków i efektów (kawałek ma 5:35 a od 1:30 kończy się wokal). Zobaczymy dalej.

Numer VI - “Spadam” - Początek, dobra perkusja. Nie wiem co się stało pomiędzy Nim a Nią, ale wyznania w stylu “Kocham Cie , Kocham , wciąż Cie kocham kurwa” chyba średnio załatwią sprawe.

Więcej »

Pierwszy raz widze, żeby serwery youtuba padły. Może nie często tam wchodzę, ale taki widok to chyba rzadkość :

Jakiś czas temu zrobiłem taki mły eksperyment. W miare spasowało, także mimo iż zabawa klasykami jest grzechem i czekają mnie męki w hiphopowym piekle, to wrzucam i sami oceńcie

Na youtubie mnie nie zjechali Także nie jest źle .

Jakby ktoś reflektował na wersje empetrójkową … kadu kadu.

Od niedawna przechodzę zajawkę produkcją jak i remixami pana przedstawiającego się jako Nic Chagall. Wcześniej przewijał się on gdzies w tracklistach , ale nigdy nie sprawił żeby męczył jakiś kawałek tak długo jak czynie to obecnie z jego remixem do

Dash berlin - Man on the run (Nic Chagall rmx).

Znajomy podesłał mi też kawałek tego pana o tytule This Moment i już po jednym odsłuchu wywołuje uśmiech na twarzy

Odsłuchanie remixu do Man on the run - obowiązkowe!

Moja jeszcze tego nie potrafi, ale jestem dobrej myśli oglądając takie filmiki